Ferruhzad, İmkansızlıkların Kadını

5 Ocak 1935 yılında Tahran’da orta sınıf bir ailenin kızı olarak dünyaya gelen Füruğ, İran’ın 20.yüzyılda yetiştirdiği en önemli kadın şairdir. Babası Albay Muhammed Bey, annesi ise Turan Vezirteber Hanım’dır. Yedi çocuk sahibi ailenin üçüncüsü olan Füruğ on beş yaşında ortaokuldan mezun olarak lise eğitimine başlamıştır. Ancak lisenin üç yılını bitirdikten sonra lise diploması alamamış ve sonra Kamalolmalk Teknik Okuluna geçmiştir. Burada resim ve kostüm çalışmalarını tamamlamıştır.

Füruğ şiirler yazıyordu. On altı yaşına geldiğinde eski ustalarının geleneklerinde gazeller bestelemeye başlamıştır.

Onun sosyal hayatını şekillendiren çeşitli faktörler vardır. Bunlardan ilki 1951 yılında on altı yaşındayken ailesinin isteği ile kuzeni, sonradan eleştirmen ve karikatürist olan Parviz Shapour ile evlenmiştir. Bu evlilikten bir yıl sonra oğlu Kamyar doğmuş ve eşinin isteği ile Ahwaz’ a taşınmışlardır.

Füruğ çok cesur, minik ve çekici bir kadınıdı. Ahwaz da dar ve sıkı kıyafetler giyen ilk kadındır. Bu kasabada uzun süre kocası ile kalamamış ve 1954 yılında boşanmışlardır. İran kanunlarına göre boşanan çiftlerde çocuk kesinlikle anneye verilmediğinden, çocuğundan ayrı kalmak onda çok derin yaralara sebep oldu.

1952 yılında il koleksiyonu “Esir”i yayımladı. 1956 yılında Avrupa’ya yaptığı seyahat ile İran’ı ilk kez terk etti. Bu yıl içerisinde kocasına ithaf ettiği yirmi beş kısa şarkı sözünden oluşan ikinci koleksiyonu “Divar” (Duvar) yayınlandı.

Şair Nadir Naderpur ile olan yakın arkadaşlığı aşk ilişkisi olarak kabul edildi.

1958 yılında üçüncü koleksiyonu “Esian” (İsyan) yayınlandı.

1958 yılında Romancı Sadeg Chubak, bir görüntü yönetmeni olan İbrahim Gülistan’a iyi bildiği Ferruhzad’ı tanıttı. Daha sonra Ferruhzad, Gülistan’ın yakın bir ortağı oldu. Gülistan’ın asistanı olarak görüntü yönetmeni oldu. Karısı ile partilere katılıyordu. Aynı zamanda Tahran’ın kuzeyindeki Gülistan tarafından ödenen bir apartmanda yaşıyordu. Füruğ Ferruhzad’ın tartışmalı yazar ve görüntü yönetmeni Ebrahim Golastan (İbrahim Gülistan)’la olan ilişkisi şairin kişisel yaşamında ölümüne kadar önemli olmaya devam etti.

1962 yılında Kara Ev adında Leper Kolonisi ile ilgili yaptığı belgesel uluslararası beğeni topladı ve birçok ödül kazandı. Belgeselin konusu “İranlı cüzzam hastaları ve onların sorunları” ile ilgilidir.

1963’te UNESCO, Füruğ Ferruhzad ile ilgili otuz dakikalık bir film yaptı. Ayrıca Bernardo Bertolucci, İran’a onu röportaj yapmak için geldi ve şairin hayatı hakkında on beş dakikalık bir film yapmaya karar verdi.

 

1964 yılında dördüncü şiir koleksiyonunda, Tovallodi Digar (Another  Birth) şairin yaklaşık altı yıl boyunca bestelediği otuz beş şiiri içeriyor.

 

1965 yılında beşinci koleksiyonu “Soğuk Sezonun Başlangıcına İnelim” denildi ve ölümünden sonra yayınlandı.

14 Şubat 1967 Pazartesi günü Füruğ annesini ziyaret etti. Daha sonra öğle yemeği sohbetinden sonra geri dönerken döner yolda, Darüşşal Marvdosht ve Logumanoddowleh sokaklarının kesiştiği noktada cip istasyonu vagonu yaklaşmakta olan bir aracın önüne geçmek için savrulur ve bir duvara çarpar. Arabadan fırlar ve otuz iki yaşında baş yaralanmasından ölür.

Geriye ise tarihe not düştüğü, imkansızlığı anlattığı eserleri kaldı. (Kaynak:Zeynep DOKUMACI)

 

 

“Seviyorum onu…

Tohumun ışığı sevdiği gibi…

Tarlanın rüzgârı sevdiği gibi…

Kayığın dalgayı sevdiği gibi…

Kuşun yüksekleri sevdiği gibi…

Seviyorum onu…

Aşk ne ile

Ebedileştirilebilir?

Hangi öpücükle, hangi dudakla?

Ne zaman, hangi gecede?

Yok olup giden ben gibi…

Günler gibi…

Mevsimler gibi…